W zapisie kopalnym podrodzinę reprezentują tylko dwa gatunki z rodzaju widliszek, oba znane z inkluzji w bursztynie: Anopheles dominicanus z miocenu oraz Anopheles rottensis z oligocenu. Więcej informacji o ewolucji rodzaju dostarczają badania metodą zegara molekularnego. Wskazują one, że rozejście linii ewolucyjnych Anophelinae i Culicinae miało miejsce w mezozoiku, między 150 a 120 milionami lat temu, a okres ekspansji rodzaju Anopheles przypadał na kredę.
Morfologia thumb|left|180px|Porównanie pozycji spoczynkowych form dorosłych Anophelinae (A i B) oraz Culicinae (C) thumb|Porównanie pozycji żerowania larw widliszka (Anopheles) i komara (Culex). A: syfon, B: przetchlinka, C: włoski palmowate Owady o smukłym ciele, wyposażonym w długie i cienkie czułki i odnóża oraz parę wąskich skrzydeł. Większość gatunków różni się od komarów z podrodziny Culicinae pozycją spoczynkową, w której ciało ich ustawione jest pod kątem 30–45° do podłoża. U rodzajów Anopheles i Chagasia sztywna, stercząca do przodu kłujka jest podobna długością do również sztywnych głaszczków szczękowych. U samic głaszczki te bywają porośnięte półwzniesionymi łuskami. Śródtułów ma słabo wypukłą tarczę, zaś tarczkę o tylnej krawędzi zwykle równomiernie zaokrąglonej;