Bohumil Boček (w latach 1940–1945 używał pseudonimu Chodský, ur. 4 listopada 1894 w Sivicach, zm. 16 października 1952 w Valdicach) – czechosłowacki wojskowy, generał armii.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej (ojciec Cyril, matka Josefa, zd. Jelínková). Ukończył niemiecką wyższą szkołę włókienniczą w Brnie, a następnie rozpoczął studia na Politechnice w Brnie jako wolny słuchacz, jednak tych studiów nie ukończył. Będąc uczniem był członkiem organizacji „Sokół”.
Po wybuchu I wojny światowej w dniu 4 października 1914 roku został powołany do wojska jako jednoroczny ochotnik do 14 pułku piechoty w Brnie i skierowany na front rosyjski. Będąc dowódcą plutonu 28 października 1914 r. dostał się do niewoli rosyjskiej w Gorlicach.
W listopadzie 1915 r. wstąpił do Legionu Czechosłowackiego w Rosji, a od 6 sierpnia 1916 roku był żołnierzem w 1 czechosłowackim pułku strzelców w Kijowie. W kwietniu 1917 roku został przeniesiony do 3 czechosłowackiego pułku strzelców na stanowisku dowódcy plutonu. W lipcu 1917 bierze udział w bitwie pod Zaborowem. Następnie ukończył kurs dowódczy w Żytomierzu.