W połowie maja z uczestnictwa zrezygnował Paragwaj, a jako że żadna inna drużyna z regionu SCAHC nie potwierdziła chęci udziału, zaproszenie na mistrzostwa otrzymała Litwa.
Zawody zostały rozegrane w trzech halach w dwóch miastach, a nad ich przebiegiem czuwało dwadzieścia jeden par arbitrów.
Trzydzieści dwie uczestniczące reprezentacje zostały podzielone na osiem czterozespołowych grup rywalizujących systemem kołowym, a po dwa najlepsze z każdej z grup awansowały do fazy zasadniczej. W niej, zachowując punkty z pierwszej fazy, walczyły w czterech czterozespołowych grupach o dwa czołowe miejsca premiowane awansem do ćwierćfinałów; podobny system obowiązywał w meczach o miejsca 17–32. Szerokie składy liczyły maksymalnie trzydzieści pięć zawodniczek, a z wąskiego, turniejowego można było w trakcie zawodów wymienić maksymalnie pięć (z możliwością powrotu wcześniej zastąpionej zawodniczki) – limit ten nie obowiązywał przy potwierdzonych przypadkach zachorowań.
W związku z pandemią COVID-19 wprowadzono regulacje dotyczące szczepień, testów, kwarantanny itd..