Wiele z tych prac dotyczy również kobiet, które monitorują swój wygląd jako formę samozarządzania, czy to w formie diet, ćwiczeń, czy też – co jest najpopularniejsze – całkowitą zmianą otoczenia.

Literatura postfeministyczna – znana również jako chick lit – była krytykowana przez feministki za podobne tematy i pojęcia. Jednak gatunek ten jest również chwalony za pewność siebie, dowcipność i złożoność, wprowadzanie tematów feministycznych, obracanie się wokół kobiet i wymyślanie na nowo standardów fikcji. Przykłady można znaleźć również w filmie Słodkie kłamstewka. Przykłady te badają złożoność kobiecości w społeczeństwie, które zakłada równość płci, co jest zgodne z postfeminizmem. Ciągła inwigilacja i samokontrola bohaterek serialu ukazuje występy krytycznego spojrzenia wymuszonego na dziewczętach. Materializm i performance dziewcząt w Słodkich kłamstwkach krytykuje koncepcję pełnej równości płci w społeczeństwie, a tym samym oferuje krytykę postfeminizmu.