Podczas bitwy warszawskiej wyróżnił się 15 sierpnia 1920 roku, w załodze z sierż. Józefem Żuromskim, podczas ataków szturmowych na pozycje oddziałów Armii Czerwonej pod Radzyminem. 11 października, również w załodze z sierż. Żuromskim, odbył długotrwały lot w celu odnalezienia odciętej 1 Dywizji Jazdy gen. Juliusza Rómmla działającej na tyłach wroga. Dzięki ich determinacji udało się odnaleźć polskie oddziały i przekazać im rozkazy dowództwa. Tego samego dnia brał udział w atakach na pozycje nieprzyjaciela czym przyczynił się do powrotu polskich oddziałów poza linię demarkacyjną.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim, od 25 grudnia 1920 do 5 marca 1921 roku służył jako instruktor w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych w Toruniu. Od maja 1921 do 26 marca 1923 roku służył jako aerofotogrametrysta w Mieszanej Komisji Granicznej na Wschodzie, której celem było wytyczenie w terenie granicy pomiędzy II Rzeczpospolitą a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. Następnie służył w Wojskowym Instytucie Geograficznym oraz w Oficerskiej Szkole Topografów. W sierpniu 1925 został przeniesiony z korpusu oficerów geografów do korpusu oficerów aeronautycznych z równoczesnym wcieleniem do 1 pułku lotniczego. Od czerwca 1926 do października 1928 roku uczył się w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.