Ludmiła Karpowiczowa (ur. 13 lutego 1903 w Sarykamyszu na Kaukazie, zm. 25 września 1973 w Warszawie) – polska botanik, docent doktor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Córka lekarza Mieczysława Chlewińskiego i Marii z Leszczyńskich. Ukończyła gimnazjum w Winnicy, od 1921 do 1925 studiowała na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1929 obroniła doktorat napisany pod kierunkiem prof. Bolesława Hryniewieckiego. W Zakładzie Historii Nauki i Techniki PAN przewodniczyła Zespołowi Historii Botaniki.
Od 1948 związana zawodowo z Ogrodem Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego, początkowo jako starszy asystent, adiunkt, od 1956 docent i od 1960 dyrektor. W latach 1950–1958 była w Ministerstwie Oświaty członkiem komisji programowej i oceniającej podręczniki i pomoce szkolne z zakresu biologii. Od 1951 przewodniczyła Komisji Popularyzacji przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Od 1954 przez dwadzieścia lat redagowała Biuletyn Ogrodów Botanicznych, początkowo drukowany w „Acta Societatis Botanicorum Poloniae”, a od 1957 w „Wiadomościach Botanicznych” co kwartał publikowano prace dotyczące m.in. doświadczeń aklimatyzacyjnych;