Amerykański psycholog David Lisak skrytykował zbiór badań wykorzystanych w pracy Rumneya z 2006 roku, który oszacował wskaźnik fałszywych oskarżeń na 1,5–90%. Lisak stwierdził, że wiele z tych statystyk wprowadza w błąd podczas badania i gdy źródła tych szacunków są dokładnie badane, jasne jest, że tylko ułamek raportów stanowi wiarygodne badania i że te wiarygodne badania wskazują na znacznie mniejszą zmienność wskaźników fałszywych doniesień. Lisak zwrócił uwagę, że nawet w swoim opracowaniu Rumney stwierdził, że wiele z tych badań ma niedoskonałości i nie powinno być wykorzystywanych do szacowania częstotliwości występowania fałszywych doniesień o gwałt.
Raport Burmana, Lovett i Kelly z 2009 W badaniu pierwszych 100 raportów o gwałtach po 1 kwietnia 2004 roku w Szkocji badacze stwierdzili, że około 4% raportów zostało uznanych przez policję za fałszywe.