Barwa ciemnobrązowa, brązowokasztanowa z oliwkowym odcieniem, przy brzegu jaśniejsza. Blaszki Nieco zatokowato wycięte i przyrośnięte, średnio grube, wąskie. Początkowo białawe, potem brudnooliwkowe lub płowe. Ostrza jaśniejsze i nierówne. Trzon Wysokość 3–6 cm, grubość 0,4–1 cm, mięsisty, mniej więcej walcowaty, czasami z bulwkowatym zgrubieniem u podstawy. Powierzchnia delikatnie pasemkowato-włókienkowata, na szczycie nieco oszroniona. Na szczycie przeważnie biały, w środkowej części rdzawobrązowy lub brązowy, podstawa biała. Miąższ Zwarty, dość gruby, biały lub żółtawy. Smak łagodny, zapach spermy, podczas wysychania podobny do zapachu trufli. Cechy mikroskopowe Zarodniki 8,5–10,5 × 5–6 µm, owalno-fasolkowate, gładkie z gutulami. Cystydy gładkie, tej samej wielkości co podstawki: 25–40 × 8–13 µm.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie włókniaka plamistego w Europie, Ameryce Północnej oraz w Japonii i Maroku. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano wiele stanowisk. Nowsze stanowiska tego gatunku podaje internetowy atlas grzybów. Zaliczony w nim jest do gatunków zagrożonych i chronionych.
Grzyb mikoryzowy. Rośnie na ziemi w lasach liściastych i na obrzeżach leśnych dróg. Szczególnie często występuje razem z bluszczykiem kurdybankiem (Glechoma hedracea).
Przypisy
Kategoria:Strzępiakowate Kategoria:Mykobiota Polski