Józef Bolesław Ziemiański ps. „Karol Kruk” (ur. 6 października 1895 w Kołomyji, zm. 3 sierpnia 1916 pod Rudką Miryńską) – kanonier Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari

Życiorys Syn Stanisława i Agnieszki z Czerniatowiczów, urodzony 6 października 1895 w Kołomyji. Uczęszczał tam do gimnazjum, a następnie do szkoły średniej. W rodzinnym mieście od 1913 należał do XXXVIII Polskiej Drużyny Strzeleckiej, a także do innych tajnych organizacji.

Podczas wybuchu I wojny światowej przyjął pseudonim „Karol Kruk” i wyjechał do Krakowa. Pod swym przewodnictwem zorganizował grupę kilkudziesięciu strzelców, z którą oddał się do dyspozycji komendanta Józefa Piłsudskiego i w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 1 pułku artylerii. Walczył w bitwie pod Miechowem, a po jej zakończeniu ciężko zachorował na udar słoneczny. Na leczenie został odesłany do szpitala w Krakowie. Zimą 1916 otrzymał 14-dniowy urlop, podczas którego zdał egzamin dojrzałości. Po powrocie z urlopu uczestniczył w walkach na Froncie Wołyńskim, podczas wojny polsko-ukraińskiej. W sierpniu 1916, w czasie trwającej bitwy pod Rudką Miryńską położoną nad Stochódem, podczas gdy została przerwana linia frontu, umożliwił baterii dalsze ostrzeliwanie pozycji nieprzyjaciela.