Sytuację wykorzystał Napoleon, który wezwał skłóconą rodzinę królewską do Bajonny, oferując wsparcie w negocjacjach. Na francuskim terytorium zmusił nowo koronowanego Ferdynanda VII do abdykacji na rzecz ojca, który następnie przekazał koronę Napoleonowi na początku maja 1808 roku. Napoleon umieścił na hiszpańskim tronie swojego brata Józefa, który panował od czerwca 1808 do grudnia 1813 roku. Ferdynand VII został uwięziony w Valençay, w tym czasie w Hiszpanii trwała wojna niepodległościowa. Odzyskał wolność i tron w 1813 roku, hiszpański lud witał go z entuzjazmem i nazywał „Upragnionym”. Panował do śmierci w 1833 roku; jego rządy charakteryzowały się powrotem do absolutyzmu i prześladowaniem liberałów i sprzyjających Francuzom.
Okoliczności powstania Jest to pierwszy oficjalny portret Ferdynanda VII jako króla Hiszpanii. Obraz powstał w krótkim okresie między objęciem tronu a abdykacją w Bajonnie. Został zamówiony przez Królewską Akademię Sztuk Pięknych św. Ferdynanda 29 marca 1808 roku, zaledwie kilka dni po wydarzeniach w Aranjuez. Z akt posiedzenia akademii wiadomo, że portret był przeznaczony do sali zebrań, gdzie miał zawisnąć pod baldachimem. Zlecenie otrzymał Goya, jako dyrektor honorowy akademii i malarz nadworny.