Głafira Iwanowna Okułowa-Teodorowicz (ur. w Szoninie w guberni jenisejskiej, zm. 18 lub 19 października 1957 w Moskwie) – rosyjska rewolucjonistka, bolszewiczka, uczestniczka rosyjskiej wojny domowej po stronie czerwonych.

Życiorys Uczyła się na żeńskich kursach pedagogicznych w Moskwie. Pierwszy raz została aresztowana w 1896, została wówczas skazana na zsyłkę do guberni jenisejskiej w trybie administracyjnym. Zwolniona w 1899, od tego samego roku należała do Socjaldemokratycznej Partii Robotników Rosji. Działała w kołach robotniczych w Kijowie, rozpowszechniała pismo „Iskra” w Samarze i w Moskwie. Aresztowana ponownie w 1902, została skazana w trybie administracyjnym na zesłanie do guberni jakuckiej. Po zwolnieniu, w latach 1905–1908 działała w organizacji partyjnej w Petersburgu. Wyszła za mąż za Iwana Teodorowicza, również działacza rewolucyjnego, i po skazaniu go na katorgę w 1911 udała się w ślad za nim do guberni irkuckiej.