Andrzej Radojewski (ur. 26 listopada 1895 w Herne, zm. 12 marca 1983 w PoznaniuWłodzimierz Becker, Poznańscy saperzy 1919-1939, wyd. Instytut im. gen. Stefana Grota-Roweckiego w Lesznie, Poznań, 2016, s. 87-88, ) – polski wojskowy, saper.

Życiorys Był synem Franciszka i Antoniny z domu Jarosz. Szkołę podstawową ukończył w Miejskiej Górce, a potem uczył się zawodu rzeźnika, po czym wyjechał do Niemiec. 4 maja 1915 wcielono go tamtejszej armii. Brał udział w bojach na terenie Francji. 6 stycznia 1919 wstąpił na ochotnika do oddziału powstańców wielkopolskich w Miejskiej Górce (potem 11. Pułk Strzelców Wielkopolskich). Walczył o Miejską Górkę, Sarnowę i Łaszczyn. Dalsza jego kariera przedstawiała się następująco: 15 czerwca 1919: przeniesienie do II Batalionu Saperów Wielkopolskich, 10 lutego 1920: awans na kaprala, 15 czerwca 1920: awans na plutonowego, 1 lipca 1920: zatwierdzenie na podoficera zawodowego, 20 października 1924: awans na sierżanta, 1919-1923: podoficer żywnościowy, 1924-1925: podoficer liniowy w kompanii saperów, od 1926 do 1 września 1939: podoficer żywnościowy (7. Pułk Saperów Wielkopolskich).