Wśród nich: 15 CC torturowano podczas przesłuchań, doprowadzając do śmierci 9 (lub 10), w tym: 6 w więzieniu aresztu śledczego przy ul. Rakowieckiej Warszawa-Mokotów: cc. Stanisława Wintera ps. Stanley w 1945. cc. Stefana Górskiego ps. Brzeg w 1948, o jego śmierci powiadomiono rodzinę dopiero po ok. 11 latach! cc. Hieronima Dekutowskiego ps. Zapora, który w chwili śmierci, choć miał tylko 30 lat, wyglądał jak starzec – z siwymi włosami, wybitymi zębami, połamanymi rękami, nosem i żebrami oraz zerwanymi paznokciami – jego ostatnie słowa brzmiały: „Przyjdzie zwycięstwo! Jeszcze Polska nie zginęła!”. cc. Andrzeja Czaykowskiego ps. Garda w 1953. cc. Bolesława Kontryma ps. Żmudzin w 1953. cc. Witolda Uklańskiego ps. Herold w 1954. 3 w więzieniu na Zamku w Lublinie: cc. Aleksandra Kułakowskiego ps. Rywal w 1944. cc. Czesława Rossińskiego ps. Kozioł w 1945. cc. Mieczysława Szczepańskiego ps. Dębina w 1945. 20 CC skazano na śmierć, części zamieniono karę na wieloletnie więzienie, m.in.: cc. Adam Boryczka ps. Brona w 1955 skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie na karę śmierci, którą Rada Państwa zamieniła na karę dożywotniego więzienia, następnie w 1967 karę tę złagodziła do 5 lat, zwalniajc go warunkowo z jej odbycia – w listopadzie 1967 wyszedł na wolność jako ostatni żołnierz cc.