Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 11 kwietnia 1921 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy w 18. eskadrze wywiadowczej. W 1923 roku został przydzielony do Centralnych Zakładów Lotniczych (CZL) w Warszawie. W czerwcu 1925 roku został przeniesiony do 4 pułku lotniczego w Toruniu. Z dniem 1 lutego 1926 roku został wyznaczony na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy II dyonu, a 4 maja został zatwierdzony na tym stanowisku. 3 maja 1926 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W listopadzie 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, a z dniem 31 sierpnia 1929 przeniesiony w stan spoczynku.
Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do RAF. Otrzymał numer służbowy P-1454, służył w 305. dywizjonie bombowym.
Zmarł 23 kwietnia 1972 roku i został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul.