W związku wojną polsko-bolszewicką i zapotrzebowaniem polskich jednostek na pilotów został przydzielony do 9 eskadry wywiadowczej i w jej składzie walczył na froncie. Brał udział w bitwie warszawskiej, podczas której wykonywał loty bojowe w rejonie Pułtuska i Ostrowi Mazowieckiej. Wyróżnił się podczas ataków na oddziały Armii Czerwonej, wykonał kilkanaście lotów bojowych podczas których zrzucił na oddziały wroga 600 kg bomb.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim, służył w 10 eskadrze wywiadowczej. 10 maja 1921 roku otrzymał przydział do Szkoły Strzelców i Obserwatorów Lotniczych w Toruniu, gdzie służył jako instruktor. Służbę w Wojsku Polskim zakończył w 1924 roku. Zatrudnił się jako pilot w Compagnie Internationale de Navigation Aerienne (C.I.D.N.A). Zginął 4 czerwca 1928 roku na terenie Czechosłowacji w trakcie lotu służbowego.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8099 – 27 lipca 1922, Krzyż Walecznych, Polowa Odznaka Pilota – pośmiertnie.
Przypisy
Bibliografia