mały|Nagrobek Jana i Melanii Figny w Sobocie Jan Figna (ur. 11 lutego 1886 w Nowych Hajdukach, zm. 24 grudnia 1940 w Dachau) – polski działacz samorządowy i administracyjny, burmistrz Bnina (1917–1919), Jarocina (1919–1922) i Pszczyny (1922–1934).
Dzieciństwo i młodość Był synem Jana Figny i Marii z domu Sołtysik. Ukończył Szkołę Ludową w Nowych Hajdukach.
Ożenił się z Melanią z Dobrzyńskich, z którą doczekał się pięciorga dzieci.
Działalność polityczna Bnin Od 1904 był asystentem, następnie sekretarzem, a od lutego 1917 burmistrzem w Bninie.
Jarocin 1 września 1919 Rada Miejska Jarocina wybrała Fignę na pierwszego po odzyskaniu suwerenności burmistrza miasta. 25 października tego samego roku witał wraz z delegacją Józefa Piłsudskiego na miejscowym dworcu. Jego uwagę skupiały sprawy społeczne i oświatowe. Dzięki jego staraniom od 1 września 1921 rozpoczęło działalność Publiczne Gimnazjum, a miasto zostało wprowadzone do Związku Miast Polskich.
Kadencja Figny skończyła się jego rezygnacją z urzędu 1 sierpnia 1922 z powodu pogarszających się stosunków oraz braku współpracy z radnymi i wpływowymi grupami mieszkańców. Zastąpił go tymczasowo ks. Ignacy Niedźwiedziński, a od 20 września Czesław Łukowski.