Edward Feliks Kasprzycki (ur. 4 września 1894 w Białej Niżnej, powiat grybowski, zm. 15 lutego 1969 w Chrzanowie) – żołnierz Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Karola (dróżnika) i Sydonii z domu Dąbrowskiej. W 1907 roku ukończył 4-klasową szkołę powszechną w Tarnowie, następnie 2-letnią szkołę przemysłową, po czym praktykował w zawodach ślusarza i kowala, zostając w roku 1912 czeladnikiem. Od października 1913 roku należał do Związku Strzeleckiego w Tarnowie, a w dniu 20 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo otrzymał przydział do 16 kompanii IV batalionu 2 pułku piechoty, następnie służył w 1 kompanii I batalionu 6 pułku piechoty i w 12 kompanii III batalionu 4 pułku piechoty. Odznaczył się w trakcie kampanii na Polesiu Wołyńskim, kiedy to w dniu 2 października 1915 roku zgłosił się na ochotnika i jako goniec 1 kompanii 6 pułku piechoty w trakcie walk pod Podczerewicami dostarczył, pod huraganowym ogniem wroga, rozkazy i meldunki do sztabu I batalionu tegoż pułku. Za wykazane wówczas męstwo szeregowy Edward Kasprzycki odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.