Lithobius proximus – gatunek parecznika z rzędu drewniakokształtnych i rodziny drewniakowatych. Palearktyczny, rozprzestrzeniony od północno-wschodniej Polski (Wigierski Park Narodowy) i środkowej Ukrainy przez Ural i Syberię po Sachalin i Wyspy Kurylskie. Eurybiont, rozsiedlony od tundry górskiej i tajgi przez lasy strefy umiarkowanej i lasostepy po stepy, jednak preferuje siedliska leśne, zwłaszcza wilgotne.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1878 roku przez A. Sseliwanowa. Miejscem typowym jest Irkuck w azjatyckiej części Rosji. Zalicza się go do podrodzaju Ezembius, obejmującego formy o czułkach złożonych z około 20 członów i wyraźnie członowanych stopach pierwszych 13 par odnóży krocznych.

Morfologia Parecznik o ciele brązowym z ciemniejszą głową, w przypadku samców osiągającym od 12,8 do 15,2 mm, a w przypadku samic od 13 do 15,6 mm.