Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, o europejsko-transsyberyjskim zasięgu, rozprzestrzeniony od północno-wschodniej Polski i środkowej Ukrainy przez Ural i Syberię po Sachalin i Wyspy Kurylskie.
W Polsce jego występowanie stwierdzono dopiero w 2019 na podstawie materiałów zbieranych w latach 2015–17. Jedynym znanym stanowiskiem w tym kraju jest Wigierski Park Narodowy na Pojezierzu Wschodniosuwalskim. W kraju tym jest on jedynym przedstawicielem swojego podrodzaju. Na Ukrainie odkryto go również dopiero w XXI wieku. Znany jest tam z dwóch stanowisk: Kaniowskiego rezerwatu przyrody na Nizinie Naddnieprzańskiej oraz Czernyj Lesu koło Kropywnycek na Wyżynie Naddnieprzańskiej. W Rosji gatunek ten jest liczniejszy. Znany z wielu stanowisk, położonych w Baszkortostanie, Republice Mari El, Tatarstanie, obwodzie kirowskim, obwodzie samarskim, obwodzie swierdłowskim, obwodzie permskim, obwodzie orenburskim, obwodzie czelabińskim, Ałtaju, okolicach Bajkału, Kraju Nadmorskim oraz wspominanych Sachalinu i Kurylów.