We Francji używał pseudonimu Sázavský.
Po klęsce Francji wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie w okresie od 1 października 1941 do 30 stycznia 1943 roku był attaché wojskowym przy emigracyjnym rządzie Norwegii. 1 lutego 1943 roku został szefem 3 Departamentu sztabu czechosłowackich sił zbrojnych za granicą. Funkcję tę sprawował do sierpnia 1944 roku, kiedy na własną prośbę udał się do Związku Radzieckiego. W Wielkiej Brytanii odbył szkolenie spadochronowe, lecz nie został wysłany do kraju z uwagi na wiek.
Po przybyciu do I Czechosłowackiego Korpusu Armijnego w ZSRR, został mianowany 21 września 1944 roku dowódcą 1 Czechosłowackiej Samodzielnej Brygady i dowodził tą brygadą w czasie operacji dukielskiej. W dniu 6 października 1944 roku, gdy przełamano pozycje niemieckie na przełęczy Dukielskiej, samochód którym jechał, już na terytorium Czechosłowacji wjechał na minę. W wyniku tego poniósł śmierć. Był to jedyny czechosłowacki generał, który zginął na polu walki w czasie II wojny światowej.
Pochowany został na cmentarzu wojskowym na przełęczy Dukielskiej, wśród czechosłowackich żołnierzy poległych w czasie operacji dukielskiej.