Samotność Tak jak w przypadku powieści pisarza, tak i w jego opowiadaniach samotność jest jednym z najczęściej występujących motywów. W tym mieście nie ma złodziei dominuje przytłaczająca i ponura atmosfera; tętniące życiem w Stu latach samotności Macondo zmienia się w niemal opuszczone i zapomniane miasteczko. Wiele postaci zmaga się z problemami życia codziennego oraz stratami, które potęgują ich osamotnienie. Owdowiałe Rebeka Buendía oraz Adelajda Montiel tracą sens życia i coraz bardziej oddalają się od otaczającej ich rzeczywistości, aby chroniąc się w zaciszu swoich domostw, poczekać samotnie na śmierć. Matka i siostra złodzieja podróżują samotnie, aby wśród zgiełku i tłumu móc złożyć kwiaty na grobie. Nawet doznająca zawodu miłosnego, Mina odsuwa się od rodziny i poświęca się tworzeniu sztucznych kwiatów. Samotność zdaje się być pisana mieszkańcom miasteczka.
Przemoc Postaci doświadczają różnego rodzaju cierpienia i przemocy, co jest równie ściśle powiązane z nierównością społeczną. Aurelio Escovar wyrywa bez znieczulenia ząb alkada, mszcząc się w ten