W pewien upalny, lipcowy poranek, Rebeka Buendía odkrywa, że podziurawiono jej wszystkie siatki w oknach. Przekonana, że jest to sprawka chłopaków z sąsiedztwa, udaje się ze skargą do alkada, który przekazuje jej szokujące wieści – siatki zostały podziurawione przez ptaki, które chwilę później umierają w mieszkaniach. Masowa śmierć ptaków nie tylko wstrząsa lokalną społecznością, lecz przede wszystkim nie znajduje żadnego logicznego wyjaśnienia, wobec czego będący już u kresu życia ksiądz Antonio Isabel przypisuje to niezwykłe zjawisko działaniom diabła.
Sztuczne róże (Rosas artificiales)
Jest pierwszy piątek miesiąca. Mina ma za złe swojej niewidomej babce, że uprała jej rękawy sukienki, bez których nie będzie mogła uczestniczyć we mszy świętej. Ostatecznie decyduje się przypiąć wilgotne jeszcze rękawy i pójść do komunii, jednak ku zaskoczeniu wszystkich wraca po niespełna kwadransie, tłumacząc, że nie może iść na mszę w mokrym i nieuprasowanym ubraniu. Niedługo później idzie do ustępu, gdzie wyrzuca listy przechowywane do tej pory w szkatułce. Po powrocie postanawia zająć się wykańczaniem stu pięćdziesięciu tuzinów sztucznych róż, które zobowiązała się dostarczyć do Wielkanocy. W pracy nad nimi pomaga jej przyjaciółka, Trinidad, której Mina wyznaję, co ją trapi – Poszedł – powiedziała.