Jej studia medyczne zostały przerwane, gdy wyszła za mąż za urzędnika Ludwika Boivina w 1797 roku. Louis Boivin zmarł wkrótce potem, pozostawiając ją z córką i niewielką sumą pieniędzy. Została położną w miejscowym szpitalu klinicznym, a w 1801 roku została kuratorem. W tej roli przekonała Jean-Antoine'a Chaptala, ministra spraw wewnętrznych, by ustanowić specjalną szkołę położnictwa przy klinice. Została później uczennicą tej szkoły, a po jej ukończeniu asystentką kierowniczki szpitala klinicznego Marie-Louise Lachapelle, która de facto była jej mentorką. mały|Wziernik dopochwowy wynalazku Marrie Boivin mały|Miednicomierz wynalazku Marrie Boivin Boivin wynalazła nowy pelwimetr i wziernik pochwy używany do rozszerzania warg sromowych i badania szyjki macicy. Jej wynalazek pomógł nie tylko pacjentkom, ale także lekarzom. Jako jedna z pierwszych położnych używała stetoskopu do słuchania bicia serca płodu. Boivin była również jednym z pierwszych lekarzy, którzy dokonali amputacji macicy oraz szyjki macicy w celu walki z jej nowotworem. Ponieważ Boivin była innowacyjnym i zręcznym ginekologiem, promując wkład kobiet w tę dyscyplinę medycyny, niemieckie uniwersytety stały się bardziej otwarte na przyjmowanie kobiet na zajęcia z chirurgii ginekologicznej.