Operacja Priboj (, ) – kryptonim radzieckiej masowej deportacji ludności z krajów bałtyckich w dniach 25–28 marca 1949 r. Akcja ta znana jest również pod nazwą deportacje marcowe (est. Märtsiküüditamine; łot.: Marta deportācijas; ros.: Мартовская депортация). Ponad 90 000 Estończyków, Łotyszy i Litwinów, określanych mianem „wrogów ludu”, zostało deportowanych do przymusowych osiedli na dalekich obszarach Związku Radzieckiego.

Etapy operacji Priboj Operacja Priboj planowana była przez władze Związku Radzieckiego przez dwa lata. W marcu 1949 r. rozpoczęto formalne procedury poprzedzające deportacje: 29 stycznia 1949 r. Rada Ministrów ZSRR przyjęła rozporządzenie nr 390-138ss: „W sprawie wydalenia z Litwy, Łotwy i Estonii rodzin kułaków i ich rodzin, rodzin nielegalnie żyjących bandytów i nacjonalistów zabitych i skazanych podczas starć zbrojnych, rodzin bandytów kontynuujących opór i ich rodzin, a także rodzin represjonowanych bandytów”Oryg. jęz. ros.: О выселении с территории Литвы, Латвии и Эстонии кулаков с семьями, семей бандитов и националистов, находящихся на нелегальном положении, убитых при вооруженных столкновениях и осужденных, легализованных бандитов, продолжающих вести вражескую работу, и их семей, а также семей репрессированных пособников бандитов.; 12 marca 1949 r.