Wojskowi i działacze partyjni zostali poinformowani o operacji 10 godzin przed rozpoczęciem, rano w dniu 25 marca 1949 r. Urzędników partyjnych, władze gminne i okręgowe w komitetach poinformowano przez telefon. Osoby oznaczone w dokumentach słowem Priboj miały zostać poinformowane niezwłocznie, a z osobami oznaczonymi kodem „pobranie” miano się wkrótce skontaktować.
Dodatkowe oddziały zostały przysłane na Łotwę i do Estonii w dniach 3–8 kwietnia, a wielu dowodzących operacją otrzymało wysokie rangą odznaczenia.
Deportacje mały|Świece na Placu Wolności w Tallinnie, ustawione w rocznicę deportacji marcowych (2015) Specjalnym jednostkom wojskowym wyznaczono po 3–4 rodziny, które mieli dostarczyć na stację kolejową. Funkcjonariusze MGB (estońskiego Ministerstwa Bezpieczeństwa Narodowego) identyfikowali je po wcześniejszej klasyfikacji pod kątem wydanych rozporządzeń i utworzonych list, następnie przeszukiwali lokale i doprowadzali ludzi na miejsce deportacji.