W 1909 roku odwiedziła belgijskiego rzeźbiarza Georges'a Minne (1866–1941), z którym pozostawała w kontakcie korespondencyjnym.
W 1910 roku otrzymała zaproszenie od Karla Ernsta Osthausa (1874–1921), kolekcjonera i mecenasa sztuki, by przyjechać do Hagen, gdzie Osthaus zbudował miasto ogród Hohenhagen. W 1911 roku zamieszkała w jednym z domu tamtejszej kolonii artystycznej i wystawiała swoje prace na wystawach Sonderbundu. Cztery rzeźby, które wykonała dla fasady teatru w Hagen, wywołały skandal w 1911 roku – rzeźby przedstawiały nagie postaci kobiet naturalnej wielkości. Wskutek skandalu artystka stała się rozpoznawalna. Od ok. 1914 roku Steger postrzegana była jako rzeźbiarka miasta Hagen, dla którego wykonała szereg prac.
Po wybuchu I wojny światowej, z braku zamówień publicznych, przeniosła się w 1917 roku do Berlina i zaczęła tworzyć mniej monumentalne rzeźby. W 1919 roku opublikowała apel o zniesienie zakazu przyjmowania kobiet do akademii sztuk pięknych. W latach 1927–1942 prowadziła zajęcia z rzeźby i rysunku w ośrodku Stowarzyszenia Artystek w Berlinie (niem. Verein der Künstlerinnen zu Berlin). Jej uczennicą była m.in. Oda Schottmüller (1905–1943).