Uciekł z frontu włoskiego i przybył do Lublina w którym zasilił szeregi działającej w mieście Polskiej Organizacji Wojskowej.
14 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918, z zatwierdzeniem stopnia podporucznika nadanego przez generała majora Edwarda Śmigłego-Rydza i przydzielony do 35 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 32 z 22 marca 1919, poz. 1045, 1069.. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 7. kompanią 35 pp. Poległ 9 sierpnia 1920 w walce o wieś Dalekie. Był kawalerem.
21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
3 grudnia 1936 szef Biura Kapituły Orderu Wojennego „Virtuti Militari” podpułkownik Franciszek Sobolta przesłał dowódcy 85 pułku piechoty order i legitymację „Virtuti Militari” nr 6530 celem doręczenia siostrze Stanisława Uszakowskiego – Marii Berowskiej, zamieszkałej w Nowej Wilejce przy ul. Sienkiewicza 8 m. 4.