obie zapewnił, że sanacyjne władze bezwzględnie potępiają zamieszki.
5 czerwca na ulice Lwowa ponownie wyszły piesze i konne patrole policyjne. Obiekty należące do żydowskich organizacji i instytucji pozostawały pod szczególną ochroną. Wzmocnione posterunki wystawiono także w pobliżu domów akademickich i gmachów uczelnianych. Następnego dnia minister spraw wewnętrznych gen. Felicjan Sławoj Składkowski w rozmowie telefonicznej zapewnił Henryka Rosmarina, że rząd zapewni bezpieczeństwo lwowskim Żydom.
Tymczasem ostre sformułowania Klotza wywołały ferment w środowisku studenckim. Zamieszki – dotychczas rozgrywające się na tle antysemickim – przybrały charakter antysanacyjny. 5 czerwca na wszystkich lwowskich uczelniach rozpoczął się strajk studencki. Protestujący zażądali od wojewody Gołuchowskiego zwolnienia aresztowanych studentów i „satysfakcji” ze strony starosty grodzkiego, który dla młodzieży endeckiej stał się symbolem wroga. Studentom, którzy nie chcieli wziąć udziału w strajku, siłą uniemożliwiano udział w zajęciach.