Jako jedna z pierwszych kobiet w ATA awansowała na stopień oficera tej formacji.
Po zakończeniu wojny latała dla francuskich sił powietrznych jako pierwsza kobieta-pilot, a także w lotnictwie transportowym na terenie Maroka. W 1946 roku Francuzi poprosili ją o przeprowadzenie cyklu prezentacji w Ameryce Południowej, podczas których demonstrowała samoloty francuskiej produkcji, podróżowała m.in. do Urugwaju, Argentyny, Brazylii i Chile.
Lotnictwo cywilne W 1947 roku na stałe powróciła do Chile. Złożyła wniosek o przyjęcie do pracy u narodowego przewoźnika, LATAM Chile, lecz w odpowiedzi usłyszała, iż nie zatrudniają kobiet w charakterze pilota. Do 1949 roku była zatrudniona jako pilot u prywatnego przedsiębiorcy, a następnie latała dla komercyjnej linii Lipa-Sur.
Po zakończeniu pracy dla Lipa-Sur otworzyła własną szkołę lotniczą zajmującą się szkoleniem pilotów i została pierwszą w Chile kobietą pracującą jako kontrolerka ruchu lotniczego, gdzie pracowała przez ponad czterdzieści lat. W międzyczasie awansowała, szczególnie ze względu na swoje umiejętności w zakresie radarów, i została mianowana pułkownikiem chilijskich sił powietrznych. Na emeryturę odeszła w wieku 81 lat.
Zmarła 5 lutego 2018 roku w szpitalu w Santiago.