Ignacy Michał Szyszyłowicz herbu Bończa, ps. Ig. Szy., Ign. Szy. (ur. 30 lipca 1857 w Granicy, zm. 17 lutego 1910 we Lwowie) – polski botanik, profesor Akademii Rolniczej w Dublanach i Uniwersytetu Lwowskiego.
thumb|240px|Ignacy Szyszyłowicz (przed 1901) Życiorys Urodził się w rodzinie urzędniczej, syn tłumacza komory celnej w Granicy Józefa i Michaliny z Bielawskich (1840–1911). Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, gdzie zdał maturę w 1875Cezary W. Domański, Szyszyłowicz Ignacy Michał (1857—1910), Polski Słownik Biograficzny, t. 50, Warszawa-Kraków 2015, s. 428-430. Studiował na wydziale lekarskim (1875–1877) a następnie chemię i botanikę na wydziale filozoficznym (1877–1879) Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po ukończeniu studiów pracował w latach 1879–1883 jako asystent przy katedrze anatomii i fizjologii roślin UJ pod kierunkiem prof. Józefa Rostafińskiego. W tym okresie opracował zbiory Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności oraz opublikował wskazówki do nauki botaniki. Uczestniczył także w zjazdach lekarzy i przyrodników m.in. w Krakowie (1880) i Pradze (1882). Od 1880 członek Komisji Fizjograficznej AU. W 1883 uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy O zbiornikach olejków lotnych w królestwie roślinnym. Jako botanik zajmował się głównie systematyką mszaków i roślin naczyniowych.