Bronisław Fabian (ur. 3 września 1892 w Rajtarowicach, zm. 10 kwietnia 1976 w Dartford) – kapitan obserwator pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Krzysztofa i Zofii z domu Żamojówny. Po zdaniu egzaminu maturalnego rozpoczął studia na wydziale prawa, gdzie ukończył trzy semestry. Po wybuchu I wojny światowej, 15 sierpnia 1914 roku, wstąpił do Legionu Wschodniego, następnie został przeniesiony do 30. pułku piechoty. W 1915 roku odbył przeszkolenie w rezerwowej szkole oficerów i od 1 lipca walczył na froncie wschodnim oraz włoskim. 4 listopada 1916 roku został wzięty przez Rosjan do niewoli, z której uciekł w styczniu 1918 roku i powrócił do służby w 30 pułku piechoty.
Zgłosił się do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. Od 3 listopada 1918 roku uczestniczył w obronie Lwowa, następnie otrzymał przydział do 40. pułku piechoty Dzieci Lwowskich. 20 października 1919 roku został skierowany do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych. Po ukończeniu szkolenia został 5 marca 1920 roku przydzielony do 6. eskadry lotniczej. Należał do grona lotników, którzy wyróżnili się w zwalczaniu 1. Armii Konnej Siemiona Budionnego podczas walk w dniach 16–20 sierpnia.