wyjątek stanowiły wystawy podwójne). W 1937 roku prace Obrębskiej zostały przedstawione na Wystawie Światowej w Paryżu, gdzie zostały uhonorowane dwoma srebrnymi i jednym brązowym medalem. Wzięła udział w konkursie na projekt wnętrz pawilonu polskiego na Wystawie Światowej w Nowym Jorku (1939), w którym uzyskała IV nagrodę.

thumb|240px|Grób Marii Obrębskiej-Stieber i jej męża Zdzisława Stiebera na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie W drugiej połowie lat 30. wyszła za mąż za językoznawcę Zdzisława Stiebera.

Należała do Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików „Ryt”, była także członkinią m.in. Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków. Jej artykuły ukazywały się w czasopiśmie „Arkady”. W latach 1938–1939 wykładała we lwowskim Instytucie Sztuk Plastycznych. W 1939 roku, po wybuchu II wojny światowej, gościła u siebie braci Seidenbeutlów, gdy uciekali przed frontem.

Po wojnie założyła i prowadziła Zakład Druku na Tkaninie na Wydziale Włókienniczym Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. W 1957 roku została profesorem nadzwyczajnym. W jej pracowni studiowała m.in. Alicja Wyszogrodzka.

Prace Obrębskiej-Stieber znajdują się m.in.