Jedną z najbardziej niejasnych funkcji HFS+ jest to, że plik może zawierać dowolną liczbę niestandardowych „nazwanych forków” oprócz tradycyjnych forków danych i zasobu. Ta funkcja została w dużej mierze nieużywana, ponieważ Apple nigdy nie dodało jej obsługi w systemach Mac OS 8.1 – 10.3.9. Począwszy od wersji 10.4 dokonano częściowej implementacji w celu obsługi rozszerzonych atrybutów wbudowanych Apple.
Do wersji Mac OS X 10.4 użytkownicy korzystający z narzędzi wiersza polecenia Unix (takich jak tar) zawartych w MacOS X ryzykowali utratę danych, ponieważ narzędzia te nie były aktualizowane do obsługi forków zasobu plików do wersji 10.4.
Novell Począwszy od 1985 r. system plików Novell (NWFS) i jego następca, (NSS), zostały zaprojektowane od podstaw z wykorzystaniem różnych metod przechowywania metadanych pliku. Niektóre metadane znajdują się w Novell Directory Services (NDS), niektóre są przechowywane w strukturze katalogów na dysku, a niektóre są przechowywane, jak to określa Novell, w |wielu strumieniach danych” z samym plikiem. Wiele strumieni danych pozwala również klientom Macintosh na łączenie się z serwerami NetWare i korzystanie z nich.