mały|240px|Widok z Doliny Białej Wody Młynarzowy Żleb () – wielki żleb na północnych zboczach wschodniej grani masywu Młynarza (dokładnie Wielkiego Młynarza) w słowackich Tatrach Wysokich. Opada do Doliny Białej Wody.
Deniwelacja żlebu wynosi około 650 m. Poniżej jego wylotu znajduje się duży i częściowo zarastający młodnikiem trawnik. Schodzące żlebem lawiny systematycznie jednak niszczą go, nie pozwalając na powstanie lasu. Dolna część żlebu nie tworzy typowego dla większości żlebów koryta z wielkimi głazami, lecz głęboki i wąski kanion o pionowych ścianach. Jego ograniczenie tworzą wschodnia grzęda Jarząbkowych Skałek i pionowe ściany opadające z północno-wschodniej grzędy Młynarzowej Turni. W dnie żlebu jest kilka progów, na których zazwyczaj występują niewielkie wodospady, zimą przekształcające się w ciąg lodospadów. Rzadko, podczas wyjątkowo śnieżnych zim wszystkie progi ulegają zawaleniu śniegiem. Powyżej progów dolnej części żlebu znajduje się otoczony pionowymi ścianami kociołek. Ponad nim żleb rozgałęzia się na dwa ramiona rozdzielone częściowo płytową, częściowo trawiastą lub kosodrzewinową grzędą opadającą z północno-wschodniego filara niższego wierzchołka Wielkiego Młynarza. Główny ciąg żlebu stanowi prawe ramię podchodzące pod Niżnią Młynarzową Przełęcz. Jest wąskie, głęboko wcięte i ma progi.