Życie prywatne W 1805 r. ożenił się z Domicelą Gołębiowską. Ich dziećmi byli Kazimierz, Ludwik, Franciszek i Eleonora (ok. 1813–1839). Ludwik i Franciszek polegli w 1831 roku jako żołnierze powstania listopadowego. 30 grudnia 1827 r.Według niektórych źródeł w 1821 roku. w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowie Lubelskim wziął ślub z Aleksandrą z Kahlów (1807–1886), poznaną na odpuście Parafii św. Antoniego w Huszlewie. Kahlowie pochodzili z Saksonii i pieczętowali się tytułem baronowskim. Osiedli w Polsce w czasie panowania Sasów. Według historyka i genealoga Marka Buni ślub mógł odbyć się w Ostrowie Lubelskim, ponieważ burmistrzem miasta był wówczas wuj Aleksandry Jan Dębczyński. Świadkami na ślubie byli właśnie Jan Dębczyński oraz burmistrz Białej Podlaskiej Jan Sadowski. Koźmińscy doczekali się dzieci: Aleksandra Piotra Józefa (1828–1909), Florentyna Wacława Jana Stefana (1829–1916), Stefanii Franciszki Józefy Michaliny (1834–1912), Karoliny Emilii Hieronimy (1835–1836), Kamili Karoliny Feliksy (zamężnej ZajfertWedług niektórych źródeł: Zejfert., 1838–?), Władysława Adama Anastazego (1832–?, zm. w dzieciństwie)) i Julianny (1841–?, zm. w dzieciństwie). Koźmińscy byli rodziną głęboko religijną. Florentyn i Stefania obrali życie zakonne. Stefania została wizytką w Warszawie pod imieniem Honorata.