W 1956 r. rysowniczka oceniała swój dorobek na około 5 tysięcy motywów. Największy zbiór jej prac (około 170 rysunków i akwarel) znajduje się w Liegnitzer Sammlung WuppertalFunkcjonująca w Wuppertalu izba pamięci prowadzona przez Grupę Federalną Legnica (stowarzyszenie dawnych legniczan). Zbiór powstał w ramach patronatu miasta Wuppertal nad mieszkańcami Legnicy, których wypędzono z miasta i okolic po II wojnie światowej., pewna część pozostaje w prywatnych kolekcjach, po jednym rysunku mają Muzeum Narodowe we Wrocławiu i Muzeum Miedzi w Legnicy.
Publikacje: pocztówki, prasa, książki Prace rysowniczki stały się znane dzięki rozpowszechnieniu na kartach pocztowych i dzięki reprodukcjom w lokalnej prasie (m.in. Liegnitzer Tageblatt, Görlitzer Nachrichten). Były również publikowane w wielu czasopismach i różnych wydawnictwach książkowych, także w przewodnikach krajoznawczych i historycznych.
Pocztówki z jej reprodukcjami były wykonane przede wszystkim metodą litografii. Pojawiły się w obiegu po zakończeniu I wojny, a następnie były drukowane po II wojnie światowej.