Przy większych odległościach korzystała z samochodów firmowych rozwożących po okolicy prasę i, oczywiście z kolei.
Po wojnie (jako 66-letnia kobieta) wraz z innymi niemieckimi mieszkańcami została zmuszona do opuszczenia Legnicy. Wyjechała jesienią 1946 r. Razem z macochą zamieszkała w Löbichau, a po jej śmierci (1947) przeniosła się do Lipska, gdzie kontynuowała twórczość. Zmarła 29 listopada 1959 r., została pochowana w miejscowości Großstechen. Dramatyczne przeżycia z lat 1945-1946 (splądrowany dom, przymusowa ewakuacja) opisała we wspomnieniach w Liegnitzer Heimatbrief.
Odniesienia Współczesne rysowniczce środowisko artystyczne Legnicy reprezentowali: Frida von Hauffe-Gromadzinski, Charlotte Hasselmann, Walter Bayer, Herbert Schnürpel, Max Weese, van Rietschoten, Carl Loewe. Jednak trudno znaleźć analogie pomiędzy ich pracami a dziełami Springer. Jej twórczość jest porównywana przede wszystkim z dorobkiem Teodora Blätterbauera, innego związanego z Legnicą malarza żyjącego w drugiej połowie XIX w. Oboje pracowali jako nauczyciele rysunku, łączył ich szacunek do historii i zabytków, które uwieczniali na swoich pracach, Duża część ich dzieł przedstawia miasto, z którym związali sporą część życia. H.J. Henske w książce nt.