Żelbetowe belki-ściany (napisaną pod kierunkiem prof. Bukowskiego) i został powołany na stanowisko adiunkta. Od 1963 do 1980 (z przerwami na staże naukowe) był pracownikiem Politechniki Łódzkiej w Katedrze i Zakładzie Budownictwa Żelbetowego kierowanej przez prof. Władysława Kuczyńskiego. W 1966 odbył staż w Otto Graff Instytut i Katedrze Budowli Masywnych Uniwersytetu Technicznego w Stuttgarcie. W tym samym roku na Politechnice Wrocławskiej uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Ścinanie w żelbecie. W 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1985 profesora zwyczajnego. W latach 1972–1973 był visiting professor na Uniwersytecie w Calgary. W latach 1973–1975 był dziekanem Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Łódzkiej, a następnie do 1986 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Budownictwa PŁ. W 1986 powrócił do Gdańska, gdzie do 2006 pracował jako profesor zwyczajny na Politechnice Gdańskiej, pełniąc funkcje dyrektora Instytutu Technologii i Materiałów Budowlanych oraz kierownika Katedry Budownictwa Betonowego i Ogólnego Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska. Pracował także w Katedrze Konstrukcji Budowlanych na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Technologicznego i Przyrodniczego im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszczy.