Stanisław Andrzej Tomaszewski, ps. Bór (ur. 19 grudnia 1897 w Miechocinie, zm. 26 września 1920 pod Kopciówką) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1897 w Miechocinie, w ówczesnym powiecie tarnobrzeskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Kazimierza, zarządcy dóbr Dzików, i Józefy z Pawlasów. Ukończył sześć klas w c. k. III Gimnazjum w Krakowie. Mieszkał na stancji przy ul. Zgoda 1.
27 lipca 1915 wstąpił do Legionów Polskich i przydzielony został do 1 pułku piechoty. 29 października 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. W szeregach 20 pułku piechoty walczył na froncie włoskim, a od 20 maja 1918 w szeregach 40 pułku piechoty na froncie wschodnim. Od 1 do 31 lipca leczył się w szpitalu w Rzeszowie, a od 31 lipca do 26 września 1918 przebywał na urlopie zdrowotnym. W międzyczasie (26 lipca 1918) został przeniesiony do batalionu zapasowego 40 pp.
2 listopada 1918 wstąpił w szeregi Wojska Polskiego. Służył w kompanii w Tarnobrzegu, a od 20 listopada 1918 do maja 1920 w Urzędach Gospodarczych w Nadbrzeziu i Sanoku. 7 maja 1920 został przeniesiony do batalionu zapasowego 4 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Targu. Później został wysłany na front.