Możliwe, że ten portret ma charakter ironiczny, ponieważ Ferdynand VII nigdy nie brał udziału w żadnej kampanii wojskowej toczącej się podczas wojny o niepodległość, w tym czasie przebywał internowany we Francji. Płótno przypomina inne portrety wojskowe Goi, takie jak Manuel Godoy jako książę Pokoju, gdzie działania militarne są widoczne za niską linią horyzontu.
Spośród podobizn Ferdynanda VII namalowanych przez Goyę ten obraz jest uważany za dzieło wysokiej jakości. Technika jest lekka i precyzyjna, pociągnięcia pędzlem dokładnie modelują postać, a w przypadku koni mają charakter szkicu. Głowa konia po prawej stronie uzyskuje swój białoróżowy kolor dzięki czerwonawemu podkładowi, na który nałożono białą farbę miejscami prześwitującą, a miejscami kryjącą gęstym impastem – zabieg często stosowany przez Goyę. Płynna technika i oszczędność środków jest zbliżona do obrazów Drugi i Trzeci maja 1808 z tego samego roku. Istnieje replika eksponowana w Muzeum Wojska w Madrycie.
W lewym dolnym rogu znajduje się odwrócony podpis malarza: „Goya”.