Wiktor i Korona – męczennicy chrześcijańscy, ofiary prześladowań w Syrii za panowania cesarza Antoninusa Piusa. Świętą Koronę czczą Kościoły: grecki, łaciński i etiopski. W Kościele łacińskim kult jest szczególnie znany we Włoszech, w Bawarii, Czechach i Dolnej Austrii.
Męczeństwo Według „Martyrologium Rzymskiego” Wiktor został pojmany i poddany torturom przez sędziego o imieniu Sebastian. Świadkiem męstwa ze strony Wiktora była Korona, żona żołnierza. Wiktor został ścięty. Publiczne wychwalanie męstwa torturowanego Wiktora sprowadziło na nią wizję, w której widziała dwie korony spadające z nieba – jedną dla Wiktora, drugą dla siebie. Wsparcie ze strony Korony dla prześladowanego Wiktora spowodowało jej aresztowanie. Następnie została rozciągnięta pomiędzy dwoma drzewami i zginęła rozerwana przez nie.
Najstarsze przekazy lokują miejsce śmierci Wiktora i Korony w Damaszku, ale wskazywana jest także Antiochia na południu dzisiejszej Turcji, Aleksandria w Egipcie, Marsylia i Sycylia.