Ladislav Hužvík (ur. 25 czerwca 1920 w Przerowie, zm. 28 lutego 1973 w Goleniowie pod Szczecinem) – pułkownik służby bezpieczeństwa CSRS StB, szef przedstawicielstwa FMSW CSRS w Polsce.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej. Wykonywał zawód mechanika precyzyjnego w firmie Optikotech w Przerowie. Zajmował stanowisko sekretarza okręgowego w czeskiej kolaborującej organizacji młodzieżowej działającej w Protektoracie Czech i Moraw podczas II wojny światowej Młodzieży Zgromadzenia Narodowego (Mládež Národního souručenství), podobno, jak utrzymywał, na polecenie struktur Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Został aresztowany przez gestapo i przebywał w więzieniu (1940–1942); wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz (1942–1943), następnie do Buchenwaldu (1943–1945). Po powrocie do kraju, chorował (podejrzenie gruźlicy). W 1945 wstąpił do partii komunistycznej, reprezentował Związek Wyzwolonych Więźniów Politycznych (Svaz osvobozených politických vězňů) w komisji śledczej Nadzwyczajnego Sądu Ludowego (mimořádný lidový soud) w Przerowie, rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Przemysłowej w Przerowie, oraz stał się pracownikiem ochrony Oddziału Kontrwywiadu w Ołomuńcu. W 1947 ukończył kurs kontrwywiadowczy w Szkole SNB (Korpusu Sił Bezpieczeństwa) w Pradze-Koloděje.