thumb|240px|Andrzej Heinrich, Kazimierz Olech i Andrzej Czok odpoczywają w bazie podczas wyprawy na Mount Everest (wiosna 1980) Kazimierz Waldemar Olech „Waldek” (ur. 6 sierpnia 1928, zm. 12 stycznia 2016) – polski taternik, alpinista, himalaista, instruktor wspinaczki i fotograf górski.

Życiorys Kazimierz Olech uprawiał turystykę wysokogórską od 1947, a taternictwo od 1954, wspinał się latem i zimą, przechodząc w Tatrach wiele ścian o dużych trudnościach. W 1959 był uczestnikiem pierwszego zimowego przejścia głównej Grani Tatr. Brał udział w eksploracji Jaskini Zimnej i Szczeliny Chochołowskiej. Od 1957 r. wspinał się w Alpach, na Kaukazie, w Hindukuszu i w Pamirze wchodząc na niezdobyte dotąd sześcio- i siedmiotysięczniki, m.in.: Kohe Tez (7015 m) w 1962 roku, Kohe Farzand (6185 m) i Kohe Urgent (7038 m) w 1968 roku. Brał udział w pięciu wyprawach w Himalaje, gdzie dokonał pierwszych wejść na Kangbachen w 1974 (7902 m, ówczesny polski rekord wysokości) i na Kanczendzongę Środkową w 1978 roku (8482 m, ponowny polski rekord wysokości). W latach 1979 i 1980 uczestniczył w letniej i zimowej wyprawie na Mount Everest. Polacy jako pierwsi w historii zdobyli wtedy najwyższy szczyt Ziemi zimą, a dwójka Andrzej Heinrich i Kazimierz Olech wzięła czynny udział w wytyczeniu nowej sportowej drogi na południowym filarze do wys.