thumb|Reforma ortograficzna języka polskiego w 1936 r. wprowadziła m.in. zmianę pisowni słowa «historja» na «historia» Reforma ortograficzna, reforma pisowni – zmiana w normach pisowni danego języka, z konieczności rewolucyjna i wprowadzana przez wyższy autorytet. Reforma ortograficzna jest wyrazem regulacji pisemnej formy języka, ale może być powiązana ze zmianami w języku ustnym. Celem reformy ortograficznej bywa zapewnienie większej zgodności między językiem pisanym a mówionym.
Reforma ortograficzna może wpływać na równowagę między zasadniczymi regułami pisowni, modyfikując udział reguły morfologicznej i reguły fonologicznej. Zmiany językowe nierzadko skutkują rozbieżnościami między pisownią a wymową, gdyż konserwatywna ortografia nie podąża za zmianami w wymowie, co sprzyja uwydatnianiu cech morfologii. Inną motywacją dla reform ortograficznych jest podkreślenie odrębności narodu lub kultury. Czasem reformie ortografii przyświeca idea walki z analfabetyzmem (poprzez uproszczenie systemu pisma) lub ułatwienia komunikacji międzynarodowej (poprzez harmonizację pisowni między pokrewnymi językowo krajami).