Tomasz Eugeniusz Romer (ur. 5 lipca 1934 we Lwowie) – polski lekarz endokrynolog, profesor doktor habilitowany, kapitan jachtowy, b. radny m. st. Warszawy. Wnuk geografa Eugeniusza Romera, syn inżyniera Edmunda Romera.
Wykształcenie i kariera zawodowa Ukończył studia medyczne na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach w 1957 r., po czym pracował na tej uczelni w Zakładzie Patofizjologii jako asystent. W 1960 r. przeniósł się do Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie w 1964 r. uzyskał stopień doktora nauk medycznych. W 1969 r. habilitował się u profesora Tadeusza Pawlikowskiego. Tytuł profesora nadano mu w roku 1985.
Na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi pracował kolejno jako starszy asystent, adiunkt (1960–1971), docent (1971–1976); ordynator oddziału Pediatrycznego Kliniki Endokrynologii Instytutu Endokrynologii (1965–1971 i 1973–1976). W latach 1971–1972 przebywał w Libii, gdzie pełnił funkcje ordynatora oddziału w Szpitalu Dziecięcym w Bengazi. W roku 1976 podjął pracę w nowo utworzonym Instytucie Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, gdzie był organizatorem, a następnie kierownikiem Kliniki Endokrynologii, Poradni Endokrynologicznej i Pracowni Antropologicznej. W CZD pracował do roku 2003, kiedy to przeszedł na emeryturę.