U protonimf następujące szczecinki pojawiają się na trzech początkowych parach pól: 1c, 2c, 3b i 3c. Czwarta para pól zyskuje szczecinki 4b i 4c w stadium tritonimfy. Krętarze są pozbawione szczecinek aż do stadium tritonimfy, w którym to szczecinki l’R pojawiają się na ich trzech pierwszych parach. Kolana larw i protonimf mają po jednej grzbietowej i jednej bocznej szczecince na dwóch początkowych parach oraz jednej bocznej szczecince na parze trzeciej. Szczecinka boczna czwartej pary kolan pojawia się w stadium tritonimfy. Larwy mają trzecią parę stóp pozbawioną szczecinek wachlarzowatych. U protonimf takowe pojawiają się na trzeciej parze stóp, ale brak ich na parze czwartej, która zyskuje je dopiero w stadium tritonimfy.
Biologia i ekologia Wszyscy przedstawiciele rodziny są obligatoryjnymi pasożytami zewnętrznymi ptaków. Bytują wewnątrz dutek ich piór. Żerują na płynie tkankowym, przebijając w tym celu ścianę dutki swymi sztyletowatymi lub harpunowatymi palcami ruchomymi szczękoczułków. Nowo wykształcające się dutki zajmowane są przez roztocze za pośrednictwem ich naturalnego otworu – umbilicus superiorus. Większość przedstawicieli rodziny wyspecjalizowana jest w zamieszkiwaniu lotek.