Wykładał także w Uniwersytecie Muzyki i Sztuk Scenicznych w Wiedniu oraz Hogeschool Enschede w Holandii.
Wraz z żoną Walentyną Węgrzyn-Klisowską jest autorem licznych opracowań unikalnych zabytków śląskiej muzyki średniowiecznej, renesansowej i barokowej oraz odnalezionych polskich utworów fortepianowych z XVIII i XIX wieku.
Odznaczenia W roku 1988 został odznaczony tytułem Zasłużony Działacz Kultury przez Ministra Kultury i Sztuki, a Rada Państwa nadała mu Srebrny Krzyż Zasługi. Otrzymał od Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu złotą odznakę „Zasłużony dla Województwa Wrocławskiego i Miasta Wrocławia”. Otrzymał także Medal Festiwalu Wratislavia Cantans w 1993 roku.
Twórczość Klisowski jest jednym z prekursorów muzyki elektroakustycznej w Polsce, co jest konsekwencją jego zainteresowań sonorystycznych. W poszukiwaniu niekonwencjonalnych brzmień obok tradycyjnych instrumentów wykorzystuje taśmę, syntezator, komputer i innych media elektroniczne oraz naturalne źródła dźwięku. Brzmienia te spaja w mobilne formy, których podstawą są modele strukturalne traktowane wariabilnie, zaprojektowane do łączenia w większe całości.