Pod tym względem kompozycja jest zbliżona do Portretu Filipa IV Velázqueza, chociaż Goya wydaje się wykorzystywać tę oszczędność środków, aby pozbawić króla majestatu i szlachetności, które cechowały jego przodków. Według Alfonso Péreza Sáncheza Ferdynand VII jest w swoim bogatym stroju śmieszny i przypomina karcianego króla.
Twarz została wykonana bardzo szczegółowo, a drobne zmiany widoczne na radiografii obrazu sugerują proces malowania z natury. Możliwe, że jest to jedyny portret, do którego król pozował Goi po wojnie, chociaż nie wszyscy historycy zgadzają się z tą tezą. Margarita Moreno de las Haras uważa, że ten i pozostałe portrety powstały na podstawie szkiców z 1808 roku. Malując hafty i inne elementy stroju Goya w nowatorski sposób zastosował technikę impastów.
Proweniencja Zleceniodawca nie jest znany. Obraz należał do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które przekazało go w 1871 roku do madryckiego Muzeum Trójcy Świętej, połączonego z Muzeum Prado w 1872 roku.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Ferdynand VII na obrazach