Po opuszczeniu Rzeszowa w roku szkolnym 1931/32 sprawował stanowisko dyrektora Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Sióstr Boromeuszek w Łańcucie. Od 1932 do 1946 posługiwał we Lwowie. Tam od 1932 do 1935 był wikariuszem parafii św. Marii Magdaleny. Pracował jako katecheta w prywatnych gimnazjach: Sióstr de Notre Dame (1932-1935), Sióstr Sacre Coeur i szkole Milskiej i Makowieckiej (1935-1939). Działał w Towarzystwie Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych we Lwowie.
Podczas II wojny światowej pozostawał we Lwowie. Zmuszony nakazem wyjazdu w czerwcu 1946 wyjechał ze Lwowa i przybył do Krakowa. W tym mieście pozostał do końca życia.
Przed 1913 został obdarzony tytułem kanonika honorowego. Przed 1917 otrzymał tytuł Expositorium Canonicale. Latem 1920 otrzymał przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu. W 1954 uczestniczył w procesie beatyfikacyjnym bp. Józefa Sebastiana Pelczara.