Po wykonaniu zadania przez jednostki domobranów i rezerwistów, 30 listopada, do ataku w rejonie zachodniego brzegu doliny ruszyła 114. Brygada Piechoty i rozpoczęła się frontalna ofensywa 126. Pułku Domobranów. Kolejne jednostki były włączane sukcesywnie: 3 grudnia – 4 Gwardyjska Brygada HV, 4 grudnia – 80 Pułk Domobranów HVO, 6 grudnia – 7 Gwardyjska Brygada HV. Do 7 grudnia nastąpiła stabilizacja pola bitwy w rejonie gór Dinara, wtedy też rozpoczęła się ofensywa po wschodniej stronie Livanjsko Polje z udziałem 5 Gwardyjskiej Brygady HV, 1. HGZ, 22 Oddziału Dywersyjnego HVO i Jednostki Specjalnej Policji „Gavran”. 7 i 8 grudnia siły chorwackie z sukcesem przejęły kontrolę nad rozległym terenem wzdłuż wschodniej flanki Livanjsko Polje. W pierwszych dniach ofensywy generał SVK usiłował wesprzeć 9 Brygadę Lekkiej Piechoty VRS niewielkimi siłami z 7 Korpusu Północnodalmatyńskiego SVK i odeprzeć Chorwatów z powrotem na pozycje początkowe, jednak próby nie powiodły się. mały|292x292px|Góry Dinara Oddziały w górach Dinara wdarły się na ok. 10–12 kilometrów w głąb pozycji VRS. Jednak na dalekim południowym wschodzie, w rejonie Glamočy, osamotnione jednostki HVO nie były w stanie zdobyć żadnego znaczącego terenu wobec zaciekłej obrony VRS.